Blij als een kind

Het wordt twee dagen mooi weer, zo wordt zondag gemeld. Helaas is maandag al vast meteen paar afspraken midden op de dag, dat wordt dus dinsdag. Iedereen aan de kant, hier komen de oudjes, ha, ha. Wel even wat beter voorbereidt dan gewoonlijk op pad. Ditmaal, voor het eerst, gewapend met een routebeschrijving van Staatsbosbeheer. Door en om Radio Kootwijk, een mooie tocht staat beschreven, drinken en broodjes mee, dus waren we al vroeg op pad, en wat een mooie dag werd het.
Om te beginnen na al het sikkeneuren over dat aanhoudende grijze weer, eindelijk weer eens zon, en uitbundig. Lekker warm leek het ook te worden, en ook dat klopte. Bij het starten van de auto, na de wandeltocht was de temperatuur welke de auto aangaf gestegen tot een comfortabele 18 graden. Tijdens het wandelen, ging zo na een uurtje het vest uit, jas was al niet mee. Nog een uurtje verder kwamen de eerste zweetparels op het voorhoofd. Heerlijk.
Het belangrijkste van de dag al na drie kwartier.
Vanuit het zuiden kwam een grote groep vogels aan gevlogen( jawel, niet gekropen of gelopen maar gevlogen) die zich in tweeën splitste waarna een groep zich onze richting op begaf. Zo’n twintig kraanvogels zochten midden op de hei, waar wij ook stonden, boven ons hoofd, een thermiekbel. Zodra deze gevonden was stegen ze met de warme lucht op tot behoorlijk hoogte en alsof er een bevel was gegeven vormde zich ineens een V waarna de groep naar het noordoosten vertrok. Heel indrukwekkend, na slechts twee tot drie kilometer gelopen te hebben. Nu de andere tien nog. Het maakte al niet meer uit, de dag van mijn eega sinds meer dan dertig jaar kon niet meer stuk, zo blij als een kind, mooi hoor. Het andere deel van de route was, alleen al door het weer, perfect. What a perfect day.