Golden Earring

Bijna wilde ik dit deel blank laten. Geschiedenis bekend, muziek bekend, artiesten bekend, wat moet ik nog schrijven. Dat we er niet in kwamen tijdens een concert in de Stokvishal en we toen maar naar de Varkenssteeg zijn gelopen en in “de Buik” een paar biertjes hebben gedronken en vervolgens weer terug. Wij, dat zijn mijn maatje Henk, in 1988 overleden aan non-Hodgkin, en ik. Praten en muziek, bier drinken en roken. Dat beslaat ongeveer het oeuvre wat we ter beschikking hadden. Muziek als een van de verheffingen van het leven, om het leven ook te snappen. Hij daarin, in de muziek, veel verder gaand dan ik, u weet allang; ik ben een alleseter. Hij niet, altijd bezig met nieuwe groepen, goeie muziek en de installatie. Die was in die tijd veel belangrijker omdat de kwaliteit van de naald bepaalde hoe de muziek klonk. Uiteraard was de rest van de installatie ook belangrijk maar het vinyl verlangde naar een goede en harde diamant om de muziek te laten klinken. Hoewel Henk niet zo’n fan was van de Earring is het toch goed voor een mooi verhaal, of niet dan.