Kiezen

“Ik vind het wel moeilijk om te kiezen”; zegt gisteren de begeleidende fysiotherapeut tegen mij. Wetende dat ik wel iets in de politiek doe probeert hij een gesprek op gang te brengen terwijl ik hijgend en puffend in de apparaten hang. Op dat moment toevallig een cross trainer. Weleens van gehoord? Het is alsof je op de plek aan het hardlopen bent, dat moet in ieder geval de beweging suggereren. Ik zelf heb er erg aan moeten wennen want ik ben meer met de, door mezelf veroorzaakte, bewegingen van het apparaat bezig dan dat ik relaxed ( ha ha) kan bewegen op het apparaat. Maar hij wordt steeds leuker. Oefening baart kunst, of zoals de oude Eerbeekse waterpoloclub heette; OKK, oefening kweekt kracht, fantastisch bedacht.
Het gesprek dus, zo kwam ik hier, over wat de fysio zou moeten kiezen. De gebruikelijke argumenten gaan over de,spreekwoordelijke, tafel. U kent ze allemaal; ze komen toch niet na wat ze nu beloven, tijdens onderhandelingen wordt het toch weer wat anders.
Heb de beste fysio boy maar voorgehouden dat hij vooral kiest voor de gedachterichting, voor invloed en dat je in Nederland nu eenmaal weet dat na de verkiezingen een soort van koehandel op gang komt. Wie met wie, en met welk programma, en welke personen. Dat is zo ongeveer waar het op neer komt. Kies degene waarvan je denkt dat hij of zij ook na de verkiezingen in de gaten houdt wat jij belangrijk vind. Daar mag je politici best op afrekenen. Als onze “vriend”uit Venlo tijdens de vorige campagne, bij hoog en bij laag beweerd; 65 jaar is 65 jaar en dat is en blijft de pensioenleeftijd. Diezelfde “vriend”de dag na de verkiezingen, en eigenlijk al tijdens het slotdebat, zegt dat het geen hard punt is. Zo iemand mag je daar op afrekenen. Als zoiets gebeurd tijdens de onderhandelingen en door geven een nemen sneuvelt zo’n punt is dat een andere situatie.
Toen werd het toch mistig in de zaal, zo werd ik in ieder geval wel door de fysio boy aan gekeken waarna hij de mededeling deed; ach ik ben niet zo geïnteresseerd.
Daar moeten we het dan maar van hebben. Dat is geen zwevende kiezer maar een kiezer die op het laatste moment denkt; ja wat denkt zo’n kiezer.
Na dit gesprekje heb ik eigenlijk geen idee meer.