Oberaula in my mind (1)

Dit jaar niet, hoewel de reisfirma aandringt via de mail met allerlei aanbiedingen behalve voor het reisdoel sinds jaren zijn er dit jaar geen meevallertjes waarvan Oberaula betaald kan worden. Geen mazzeltjes of anderszins en er moet toch een beetje op de centen gepast worden dezer dagen.
Oberaula is een plaats in Duitsland waar vakantie gevierd kan worden op z’n van Klinkens. Lekker rustig op het terrasje voor het vrijstaande huis, die ook nog eens op een behoorlijk perceel staat. Lekker op ons zelf en een stukje weg, met een uitzicht waarvan de gemiddelde Nederlander na een week zegt; nu heb ik het wel gezien.

Wapen Bad Liebenstein

Zo niet ons slag; wij genieten er jaar op jaar van ( behalve dan dit jaar). Lekker op het terras dus, even met de auto een ritje maken wat daar perfect kan, elk jaar even kijken hoe het met de vooruitgang in de voormalige DDR staat. Daar overigens prachtige plaatsen in renovatie waarvan ik u hier Bad Liebenstein niet wil onthouden. Niets wetende van de geschiedenis van deze plaats denk ik maar zo dat het tijdens DDR tijden een plek was waar DDR bonzen mochten bijkomen, zo fantaseer ik rijdende door dit stadje. Wel een prachtige plaats in ieder geval. Als u er toch bezoek dan ook gelijk even het Trusetal waar de hoogste waterval in deze regio van Duitsland te vinden. Weliswaar niet origineel, want aangelegd, maar het bezoeken desondanks meer dan waard. Het wordt nog een hele reisgids als ik zo doorga.

Wapen Oberaula

Oberaula dus, of eigenlijk Hausen; gemeinde Oberaula. Dat luistert nogal nauw door een andere democratische opzet in Duitsland. Hausen ( en elke plaats in D, klein en groot) heeft zijn eigen gemeenteraad en Bürgermeister. Al deze gemeentes zijn dan weer georganiseerd in een Verbandsgemeinde, te vergelijken met Nederlandse gemeentes. Het politieke systeem kent alleen geen, bij gebrek aan Koninklijk Huis, Koninklijke benoemingen. De burgemeester wordt dus gekozen evenals de Ober-Bürgermeister ( een functie zoals onze burgemeester). Goed, weet u dat ook maar weer.

Hausen in my mind had dus eigenlijk de titel moeten zijn van dit stukje. Hausen is een vrij onbeduidend plaatsje waar de komst van dit vakantiepark heeft gezorgd voor de doorbraak naar de rest van de wereld en eigenlijk is dat jammer. Gelegen in een dal van de Aua heeft het, in de winter harde, en in de zomer bijna mediterrane klimaat waardoor het bijna altijd zeer aangenaam verblijf is. Nu heeft het park ervoor gezorgd dat er veel meer mensen komen naar dit deel van Duitsland, treurig is het dan ook dat de bekendheid van het park is overvleugeld door de komst van een golfbaan, jawel, golf. Het enige nuttige dat de golfbaan heeft opgeleverd voor een liefhebber van dit dal is dat zij op hun kantine ( haha) een webcam hebben geïnstalleerd. Graag zou ik u ernaar verwijzen maar momenteel doet ie het niet. Dat maken deze Duitsers dan op deze wijze bekend;

Die Webcam wurde gespendet von unseren Mitgliedern Hans-Michael Zollner und Dr.Karl-August Eichhorn. Herzlichen Dank.
ACHTUNG unsere Webcam ist aufgrund eines Fehlers in einem Mikrochip zur Zeit in Reparatur !!!!!

Op de site van de golfclub wordt in grote Rode letters weergegeven wat u hier ook in rood ziet staan.
Waar wordt tegenwoordig een webcam wegens een fout in een microchip nog gerepareerd? Juist!

Uitzicht op dit onvolprezen dal

Gelegen op de mooiste plek in het dal moet dit de nieuwe natuur verbeelden, die nieuwe natuur hebben ze natuurlijk helemaal niet nodig maar goed. Op de foto ligt het aan de linker bovenzijde.
Mooi zo’n uitzicht, eigenlijk de hele dag door wat te zien, vogels, soms een vliegtuig, in en tegen de avond grof wild aan de overkant aan de randen van bos en akker.

Een poosje heb ik getwijfeld of ik u deze wetenschap toevertrouw want anders, volgend jaar als we hopelijk weer gaan, onverwachte drukte. Iedereen wil wel eens zien waar die rare het over heeft. Wat nou mooi? Zelf kijken, wat, wat mij betreft, niet de bedoeling is van dit relaas. Ga rustig lekker naar Frankrijk of elders, ik vind het prima, voor mij is het Oberaula in my mind. Deze gedachte, vrij naar James Taylor’s Carolina in my mind. Een echte klassieker en als je ‘m een poosje niet gehoord hebt, erg mooi.