Stilte

Vergadert maar door problemen met het stemgeluid stil gebleven. Stil blijven voor een politicus is een enorme uitdaging want natuurlijk wil je praten.
Deze vergadering; geen keuzes, alleen stil blijven, hooguit nu en dan wat non-verbale tactieken en uitingen, meer zit er niet in deze avond.
Luisteren naar wat er gezegd wordt, niet reageren want dat moet een ander voor je doen. De substituut-stem af en toe aanstotend; moet je er niet eens wat van zeggen maar hij is vanavond niet in vorm. Dus blijft het daar ook stil terwijl je tegengeluid, tegengas wil horen. Het gebeurd niet en dat frustreert ongelofelijk.
Ik beloof mezelf dat ik er de volgende vergadering niet bij ben als het zo moet. Een belofte aan mezelf die ik natuurlijk niet nakom en gewoon ga, de volgende frustratie ondergaand.
“Just trust yourself, then you will know how to live”

Een collega hoor ik een geweldig betoog opzetten en houden, wat is ie goed, soms. Hij moet alleen leren wanneer het voldoende is en de boodschap meer dan voldoende is overgekomen, maar hij heeft wel een stem. Wanneer is die van mij weer terug? Ik hoop al voor de volgende vergadering; ik hoop wel maar weet bijna zeker, dat gaat niet gebeuren.
Blij mag ik zijn als het probleem voor het einde van de maand voorbij is, dan is het politieke circus met reces en heb ik, wat dat betreft, niets aan de hopelijk herwonnen stem.
Aanzetten wil ik die microfoon, lullen als Brugman, iedereen weer eens een lesje leren maar zover is het nog niet.

Lul-ijzer

Eerst maar eens een bezoekje aan een dokter die er verstand van heeft, slangetje door de neus en nog meer ellende. Het lijkt maar niet op te houden (soms heb ik het gevoel dat ik een rol speel in de spannende thriller “Murphy’s Law”, een thriller in een onbekend aantal delen).
Dan positieve berichten; er is er één geslaagd voor de Havo ( waarmee nog van harte gefeliciteerd L), de ander heeft plannen voor een opleiding ( heel goed N), nog een ander goede cijfers voor de stage( waarmee ook van harte A) en als laatste; het gaat goed met de aanstaande kleinkinderen en de aanstaande moeder( hou vol L).
Wat nou Murphy’s Law, doe wat altijd tegen anderen verkocht wordt als normaal; pluk de dag, geniet van elk moment en u kent wel meer van die spreuken, makkelijk gezegd/moeilijk gedaan.

Ik geloof er ook in, als ik straks maar weer in dat lul-ijzer mag toeten, ik wil af van die stilte waarvoor ik niet gekozen heb, en een beetje snel graag.