Wat zullen we eten?

Een vraag die elke dag wel op tafel komt en niet altijd eenvoudig te beantwoorden is. De mogelijkheden zijn legio, die begint bij de vraag; uit welke cultuur eten we? Eten we Nederlands, Indisch, Mexicaans, Italiaans, om er maar eens een paar te noemen, of zegt u het maar. Moet het toch Brits vandaag want daar komt geloof ik Shepherds pie vandaan. Oorspronkelijk een, wat wij zouden noemen, kliekjesgerecht, bestemd om van alles wat nog in de keuken was en snel op moest, in te doen. Veel van die beslissingen vinden pas op het laatste moment plaats, even kijken wat er in de vriezer ligt, wat er verder nog in de koelkast ligt en dat wordt het menu van de avond.

Sommige gerechten verdragen het niet om op de dag bedacht te worden. Tomatensoep, home made dan, daarvoor wordt 1 a 2 dagen tevoren een begin gemaakt met de voorbereiding, schenkel rustig laten trekken ( met een ui en prei) en zo verder. Het verdere recept is uiteraard geheim dus daar mag u verder naar raden. Een ander recept is die voor hachee, ook daar moet de runderpoulet lekker rustig sudderen alvorens er afgeblust wordt. Die begint het liefst de dag ervoor, en vooral rustig aan. Biefstuk, die moet met de haast van de brandweer maar niet hachee, nee, rustig.
Soms ontbreekt de inspiratie en is het bedenken van een maaltijd een kriem ( crime), een zware opgave. Ongelofelijk maar waar, bijna zou ik de arme kindertjes in Afrika erbij halen om zoveel luxe problematiek maar goed, als je ermee zit is het toch een probleem.
Als je in eerdere tijden niet wist te bedenken wat te eten had je een adviseur die je niet kende maar wel vertrouwde. Het klonk in ieder geval vertrouwd, zo via de radio vertelde iemand wat het menu van de dag kon zijn en vooral met welke groente. Hoe vaak ik deze tune heb gehoord weet ik niet maar het is voor mijn gevoel vaak.

Als u er toch bent, na de link gevolgd te hebben Onderaan deze Blog), kijk eens verder op jeugdsentimenten.net. Wat mij ook direct te binnen schoot was het oplezen, circa half tien in de ochtend uiteraard, van de waterstanden. De Rijn bij Konstanz heeft een hoogte bereikt van, enzovoort. Een minuut of vijf kwamen allemaal buitenlandse plaatsen langs waarvan je de naam wel kende maar er verder geen betekenis aan kon geven want ik was alleen nog met de boot ( jawel, en als ik me wel herinner was het een actie van “de nieuwe Krant, de opvolger van Het Vrije Volk, ) in Kleve geweest.
Enigszins afgedwaald kom ik weer terug op de reden van deze Blog; wat eten we vandaag of wel; de groenteman.
Nu is de jongste schoonzoon, tijdelijk, de groenteman bij een winkelketen. Als hij in huis is en we bespreken het eten kan ik het niet nalaten een aria ten beste te geven die zo goed mogelijk het liedje imiteert. Volg de link; ik hoop dat u er net zoveel plezier aan beleefd als uw Blogger. Het liedje; de groenteman